nl en
X

Er zijn nog geen producten in je winkelwagen geplaatst.

Grootste collectie sjaals online * Fashion, accessoires, tassen, en meer * Binnen 24 uur verzonden * Veilig betalen * Uitstekende service * Spaar mee voor korting

0

Er zijn nog geen producten in je winkelwagen geplaatst.

Nieuwe collectie vesten en truien

  08/08/2017     Reacties (0)



Aaaarrrgggg, ik heb iets gedaan... Best spannend, want ik heb zojuist onze allergrootse inkoopactie gedaan bij onze vaste leverancier voor truien en vesten. Zeg ik nu dat het spannend is? Dat moet anders. Ik vind het namelijk doodeng! Nooit eerder kocht ik zoveel truien en vesten in.

Er was ook zoveel moois, dat ik echt goed moest kiezen wat al geschikt is voor nu en wat nog niet. En ik kan je zeggen dat er nog veel meer moois aankomt. Het nieuwe fashion seizoen is natuurlijk nog niet begonnen, dus dat belooft nu al veel goeds.

Zometeen mag ik starten met de eerste items fotograferen. Een klus die ik niet heel leuk vind, maar uiteraard wel nodig is. Daarna zet ik alles op de site en kun je heerlijk shoppen.
 

Wat kun je verwachten?

Heel veel truien en vesten van diverse Franse merken. Ga jij voor een super zachte fluffy trui in het poederroze, of lichtblauw? Of ga je juist voor grijstinten? Of misschien wel oker of zelfs groen? 

UIteraard heb ik weer veel ingekocht van het Franse merk An'ge Paris. Dit merk staat bekend om heerlijke vesten. De vesten zijn van een prachtige kwaliteit en dragen dan ook heerlijk. En niet geheel onbelangrijk is de prijs. Kleding van Ange is altijd goed betaalbaar. Shop dus snel een prachtig gebreid vest van Ange voor een betaalbare prijs!

Helemaal gewedig is de limited edition collectie van An'ge Paris (Maison Anje, Private Collection). Een collectie bestaande uit items die allemaal hand gebreid zijn! Ik beloof je... het is zo mooi! Denk aan super zachte materialen, chunky knits, en mooie kleuren.
 

Ik zoek jou!

Dus ladies: I'm calling you! Ben jij:

♥  Een geweldige en sophisticated vrouw,  
♥  Die gek is op mooie fashion,
♥  Altijd op zoek is naar de laatste trends en inspiratie,
♥  Geen 13-in-een-dozijn kleding wilt dragen (want: hetzelfde hebben als je vriendinnen, buurvrouw, moeder, etc... Wie wil dat nou?!),
♥  En houdt van fashion items van uitstekende kwaliteit?

Shop dan zeker iets uit de nieuwe collectie!

Lees meer

Daily hustle

  30/07/2017     Reacties (0)

Vandaag ben ik onrustig van binnen. Ik kan er niet tegen om niks te doen te hebben. Dat verveelt me. Irriteert me.
 
Een tijd terug dacht ik dat het goed was om mezelf te dwingen rust te nemen. Tuurlijk: Als mijn lichaam aangeeft dat ik dat nodig heb. Prima! Ik bedoel, met m'n fibromyalgie moet ik soms wel pas op de plaats nemen door de pijn.
 
Maar op een dag als vandaag niet. En ik accepteer dat nu. Ik hou van bezig zijn. Iets om handen hebben. Ik hou van werken en ben er dan ook graag mee bezig. Op een luie dag als vandaag voel ik dat des te meer.
 
En dat is oké. Want het is oké om van werken te houden. Wie zegt dat je alleen succesvol bent, met een eigen bedrijf, als je maar een paar uur per week hoeft te werken? 
 
Om een of andere reden wordt een succesvolle onderneming altijd neergezet als een bedrijf waarbij je zo weinig hoeft te werken. Als je maar veel tijd hebt om niks te doen, dan doe je het goed. 
 
Ik ben er nu achter dat dit onzin is. Mijn werk voelt niet als werk. Het voelt als mijn hobby, mijn passie! De uren die ik geregeld maak, zijn niet de minste. Maar ik hou ervan! Het liefste werk ik zoveel mogelijk! Maar ja, slaap is toch ook nodig. Maar wanneer ik in flow ben, wil ik doorgaan. Work work work! Dat is de 'hustle' mindset, I ? it!

Het is oké om niet stil te kunnen zitten. Altijd maar bezig te willen zijn. Zolang je maar luistert naar je lichaam. Dat weet wat goed is voor jou. Ik ben blijkbaar van nature geen stilzittend type. En dat is oké!

Hoe ben jij? Doe jij wat je moet doen? Wat het beste is voor jou?

Lees meer

Yes, I made it!

  23/07/2017     Reacties (3)



Ken je dat? Dat gevoel dat je iets echt moet zeggen? Iets met de wereld MOET delen? Dit keer een hele persoonlijke post van mij. Eentje waar ik al een tijd tegenaan zit te hikken. Maar een waarvan ik weet dat het eruit moet. Dat het goed is, het juiste moment NU is.

Ik schrijf dit niet voor medelijden. Niet om mensen te kwetsen of pijn te doen. Ik schrijf over mijn verhaal. Mijn verleden. Hetgeen wat mij gevormd heeft tot wie ik vandaag de dag ben. Hoe ik denk over mezelf, over wat anderen van mij denken, mijn pessimistische blik op de wereld, mijn onzekerheden. Mijn karakter.
 

Hang in there!

Ik schrijf dit om jou te laten zien dat:
-  er na donkere perioden echt licht volgt 
- ook jij succesvol kunt zijn na zo'n periode
- een moeilijk verleden je vormt, maar dat dit NIET bepalend is voor je toekomst. 

Jij met een burnout, of jij die last heeft van depressieve periode. Ik wil je laten zien dat het echt mogelijk is om eruit te komen. Mij is het gelukt, dus jou lukt het ook. Je kunt dit! Je komt eruit. Sterker, beter, mooier en krachtiger! Waarom? Omdat je het waard bent, gorgeous!
 

Ik weet hoe het is...

Ik weet als geen ander hoe het is als je tot in je core bent geraakt door iemand. Als die persoon je zo diep heeft gekwetst, dat je geen uitweg meer ziet. Dat je het leven niet meer waard vind. Dat je dagen voorbij slepen, van het ene donkere moment naar het andere. Niks voelend, moe, nergens zin in. Misschien net als ik zelfs wel eens spelend met gedachten over je leven beëindigen. 

Ik weet hoe het is als je zelfs op goede momenten de donkere wolk boven je kunt voelen. Kunt voelen hoe je erin gezogen wordt. Die extreme aantrekkingskracht ervan. De donkere diepte in. De kou, leegte, eenzaamheid. Ik weet hoe dat voelt...

Afgelopen jaar is bij mij complexe post traumatische stress syndroom samen met depressieve perioden vastgesteld. Een verschrikkelijke diagnose! Een diagnose waar ik me eerlijk gezegd in het begin voor geschaamd heb. Dit is niet iets vrolijks, iets wat makkelijk uit te leggen is. Nee, dit is een serieus probleem. Maar wel een waarvan ik al jaren stiekem wist dat ik dat heb. Voeg hier mijn fibromyalgie aan toe, en het is compleet.

Hoe ik eraan kom? Nee, ik heb niet in het leger gezeten. Ik ben geen veteraan met ptss. Bijna zou ik zeggen "was het maar zo". Mijn ptss komt door een extreme familie geschiedenis. Want ptss is een aandoening die iedereen kan oplopen. Blootstelling aan trauma is het 'enige' wat ervoor nodig is. In mijn geval een trauma waar ik jarenlang aan blootgesteld ben.
 

Mijn moeilijke jeugd

Mijn moeder is namelijk ziek. Psychisch niet in orde. Tijdens de intake met mijn 2 recente therapeuten zijn verschillende persoonlijkheidsstoornissen genoemd waar ze mogelijk aan lijdt. Geen idee wat het werkelijk is. Wel weet ik nu dat ik behoor tot de groep KOPP (kind van ouder met psychiatrische problemen). 

Haar karakter was dermate bepalend voor hoe het er in ons gezin aan toe ging. Mijn zusje is gelukkig ontzien, ik heb het moeten ontgelden. 

Waarom? Meestal omdat ik het ergens niet mee eens was. Of omdat ik haar gekkigheden door had en haar ermee confronteerde. Het ergste werd het toen ze het uit jaloezie niet eens was met mijn keuze voor m'n toenmalige vriendje.

Wat er allemaal is gebeurd, is een boek waard. Ooit komt dat nog. Als de tijd er klaar voor is. Een tijd terug zag ik ergens eens quote "Te gek om te kunnen verzinnen". Dat slaat wel op wat er in die tijd is gebeurd. 5 jaar lang is ze extreem destructief geweest naar mij toe. Ik leek haar grootste vijand te zijn. Ik was het kwaad in haar ogen. In en in slecht. En dat heeft z'n sporen nagelaten. 

In die tijd leefde ik in survival modus. De dag doorkomen zonder pijn en verdriet. Zonder gekwetst te worden. Naar school gaan (of juist helemaal niet en in de trein stappen naar Amsterdam) om daar wat rond te dwalen. Dat was mijn manier om het huis uit te vluchten. Maar dan moest ik weer terug... Iedere dag weer. Met lood in m'n schoenen. Bij de voordeur iedere keer weer een schietgebed doen. "Laat er vandaag niks gebeuren, laat vandaag een normale dag zijn". 

Mijn studententijd is een grote waas voor me. Ik kan me nog enkele dingen herinneren van de school, medestudenten, en bepaalde gebeurtenissen omtrent school. Meer niet. Ik weet nog goed dat m'n stage begeleiders (een echtpaar) het zo heftig vonden wat er bij ons thuis gebeurde. Zij gingen op vakantie en ik moest maar in hun huis verblijven tijdens hun afwezigheid. Kon ik bijkomen. Ontsnappen. Rust voor mij.

Ik was in die tijd gefocust op overleven. Leven in een hele donkere tijd. Overleven... Een tijd waarin iets simpels als m'n haren kammen zelfs teveel. Ik kleedde me altijd netjes aan, alles om ervoor te zorgen dat de buitenwereld niet zou zien dat er iets mis was. Maar haren kammen? Niet nodig, onzin! Waar zou dat goed voor zijn? Teveel moeite! Zo donker... En ik weet nu: Zodra ik het gevoel krijg dat ik m'n haren niet wil kammen, is het mis. De donkere wolk is weer dichtbij.

Ik heb wel eens te horen gekregen dat men het bijzonder vond hoe ik ermee om ging. Ik ben niet in een of andere duistere wereld terecht gekomen, geen alcohol verslaving gekregen, niet op straat terecht gekomen. Dat ik gewoon bleef zoals ik altijd was. 

Gek eigenlijk. Hoe men zo naar me keek, terwijl ik wel beter wist. In het begin van deze periode heb ik gehuild. Kon ik alleen maar huilen. Dagen gingen voorbij vol huilbuien. Van mij hoefde het niet meer. Dat verandere later. Mn moeder vertelde me keer op keer dat ik niet mocht huilen. Dat was zwak. En toen duwde ik alles weg. Kwam er een emotie op? Ik duwde het meteen weg en voelde niks meer. Dat was mijn nieuwe coping. Klopte er iets niet wat thuis gebeurde? Ik deed het af als de normaalste zaak van de wereld (doe ik nog steeds als het te heftig wordt), en duw het dan snel weer weg.

Jarenlang heb ik geprobeerd een excuses te krijgen. Het gaf mij het gevoel dat dat alles goed zou maken. Mijn ellende zou oplossen. Tot ik een excuses kreeg. Het lag niet aan haar dat het zolang duurde voor ik het excuses kreeg, er waren allerlei reden voor (geweldige fictieve verhalen). Het uiteindelijke excuses was een slap aftreksel van wat ik hoopte te krijgen. Het soort excuses waarvan je weet dat het niet gemeend is. Daar heb ik dus niks aan gehad.
 

Wie ben ik? Wat wil ik?

Mijn soul searching periode van nu komt voort uit deze tijd. Wat begon als een simpel bezoek aan de huisarts omdat ik niks meer voelde na m'n vaders overlijden, is uitgegroeid tot een ware zoektocht naar mezelf. Een traject bij een geweldige psycholoog, en daarna EMDR bij een psychotherapeut. Heftig, maar echt nodig! 

En het mooie is: steeds meer dingen die ik nodig had voor mijn groei kwamen vanzelf op m'n pad. Tijdens de therapie, kwam ik een business coach tegen. Ik wist dat ik met haar aan de slag moest voor Scarfz. Aldoende bleek ik zelf ook hierdoor te groeien. En toen kwam ik een andere coach tegen. Nog meer groei en wijze lessen over wie ik ben. Over hoe ik keuzes maak. Hoe ik denk en waarom. En heel belangrijk: hoe ik dat kan omdraaien tot iets positiefs. 
 

En nu?

Nu durf ik eindelijk te zeggen dat het goed gaat met me. Ik voel me beter, lichter, vrolijker. Durf ik het te zeggen? Ja, ik voel me zelfs succesvol. Met mij gaat het goed, en met Scarfz ook. Allemaal dankzij mijn eigen inzet en de hulp van de juiste mensen. Uiteraard de steun van de mensen van wie ik hou. En bovenal: mijn rugzak met ballast is niet meer zo zwaar. Of ik er helemaal uit ben? Geen idee. Maar ik heb alle tools om nu verder aan mezelf te werken. Mijn negatieve gedachten om te zetten in positieve gedachten. Mezelf te accepteren voor wie ik ben, NU. En waar ik heen wil.

Ja, mijn verleden is onderdeel van mij. Ik vind het nog steeds heftig. Nog altijd begrijp ik niet dat een moeder zo kan doen. Maar ik denk dat dat altijd zo blijft. Maar het trekt niet meer zo zwaar aan me. Het is er nu gewoon. Gewoon... als onderdeel van mij.

Ook jij kunt je beter voelen. Sterker. Geliefd. Van jezelf houdend. Je bent het waard! Echt waar!

Lees meer

Hoe vouw je een roundie of Ibiza Style rond strandlaken op?

  16/07/2017     Reacties (0)


Hoe vouw je een roundie of rond strandlaken op?

Tja, daar zit je dan met je super hippe ronde strandlaken. Hij is natuurlijk geweldig in gebruik, maar wat doe je ermee na gebruik? Hoe vouw of rol je je beach roundie op? Deze vraag wordt me vaak gesteld, dus vond ik het hoog tijd om je de ins en outs ervan uit te leggen. Het is namelijk echt zo ontzettend makkelijk...
 

Stap 1:

Leg je Scarfz roundie plat op de grond, en vouw de ene helft van de roundie over de andere. Je krijgt nu een halve cirkel te zien.
 
Roundie tip: Als er een bepaalde kant is die je graag aan de buitenkant wilt laten zien, leg je juist die zijde naar de grond kijkend.
 

Stap 2:

Vouw nu 1 zijde van je beach rounde naar het midden toe.
 

Stap 3:

Vouw nu de andere zijde van je roundie er overheen. Vind je de totale lengte van de rol te lang? Geen probleem. Je kunt het altijd korter maken door bij stap 2 en 3 de punten dubbel te slaan.
 

Stap 4:

Vanaf het rechte deel rol je nu alles strak op, waarbij de franjes helemaal aan het einde nog zichtbaar blijven.


 
Zie je? Zo is het opvouwen van je ronde strandlaken super simpel.
 

Lees meer

Overwin je angsten

  03/07/2017     Reacties (1)




Een paar dagen geleden gaf ik al aan dat ik druk bezig ben met soul searching. Langzaam maar zeker komt er steeds meer naar boven. Langzaam maar zeker ontdek ik wie ik ben, en hoe het komt dat ik zo ben. Een hele interessante manier om meer over jezelf te leren.

Ontdekken wie ik BEN.
Wat ik LEUK vind.
Waar ik BLIJ van word.

Iedere keer dacht ik dat ik nu wel diep genoeg gegraven had. Alles bloot had gelegd over wie ik ben. Wat ik wil. Waar ik naar toe wil. Tot ik deze vraag kreeg:

Stel nou dat je droom werkelijkheid wordt, waar ben je dan eigenlijk bang voor? Wat zou er kunnen gebeuren, waar je bang nu voor bent?

Jeetje, wat een vraag. Hier moest ik even over nadenken. Want waar het op neer komt, is wat je nou eigenlijk tegen houdt? Wat is de reden dat je niet voor je dromen kiest? Wat is je angst?
 

Heb ik angsten? En jij?

Angst? Heb ik daar last van dan? Nee toch?! Meteen begonnen mijn hersenen te kraken. Want: waarom ik iets niet doe, is omdat ik er dan lang over na heb gedacht, en vervolgens besluit dat ik het niet kan. Of het niet haalbaar is. Of dat ik het niet kan betalen. Of ik er niet slim genoeg voor ben. Of, of, of.... en zo kan ik wel 100 redenen  bedenken om iets niet te doen.

Hetgeen wat mij, jou, en de meesten, tegenhoudt om dromen na te jagen, is angst. Zo simpel is het. Of het nu faalangst is, verlatingsangst, bindingsangst.... Angst is datgene wat bijna iedereen tegenhoudt in zijn of haar dromen navolgen.
 

Om over na te denken

Is je angst gegrond?
Is het reeel?
Waarom heb je die angst?
Is het reeel?
Echt? Weet je het zeker?

Sinds ik dit besef, vind ik het dus echt doodzonde dat ik (en de meeste mensen net zo) me laat leiden door mijn angsten. Dat ik door bepaalde angsten niet voor de volle 100% voor mijn dromen ga. Een echte eye-opener. Best even schrikken, zelfs.
 

Overwin je angst en volg je droom

Zelf heb ik een aantal grote dromen. Dromen waarvan ik, zodra ik eraan denk, echt intens blij word. Maar dan bekruipt het gevoel me. Ineens overspoelt het me. Angst.
Angst over hoe het moet. Angst of ik dat wel kan. Angst of ik wel goed genoeg ben. Maar bovenal angst over wat anderen er misschien ooit van zouden denken.

Hoe gek is het om je te laten leiden door dit soort angsten? Want: is het wel een gegronde reden om door deze angsten niet te doen wat je echt wilt? Doorgaan met wat je normaal doet? En bovendien het gevoel voor wat je ECHT wilt, weg te duwen? Doorgaan met de dag en de rest maar vergeten?

Mijn angsten heb ik opgeschreven. Ik kan je zeggen dat het een lang verhaal is geworden. Waarom voel ik iets? Is het reeel dat ik dat voel? Wat nou als het wel lukt? Ben ik dan niet ontzettend blij? En als het niet lukt? Dan heb ik het in ieder geval geprobeerd. En weer een les geleerd. Interessant!
 
Dus bij deze: ik laat mijn angsten los. Ik kies voor mezelf. Voor wat goed voelt voor mij. Voor mijn gezin. En als iemand mijn keuzes niet leuk vind? Jammer dan. Ik wel!


Dus: droom je mee? Droom groots! Je bent het waard!

Lees meer

Voor een optimale werking van de website maken we gebruik van cookies, we slaan geen persoonlijke gegevens op.